សាមគ្គីនាំឱ្យរស់បែកបាក់សាមគ្គីនាំឱ្យស្លាប់

កំណាព្យ៖ បទពាក្យប្រាំពីរ

សាមគ្គីនាំឱ្យរស់ បែកបាក់សាមគ្គីនាំឱ្យស្លាប់

១-ជីងចក់ទុំជញ្ជាំងចាប់មូស ស៊ីហើយរួចជុះដាក់ជញ្ជាំង

តុកកែលបលួចទះតប់ផាំង              ជីងចក់ភាន់ភាំងបាត់មូសសូន្យ ។

២-តុកកែស្រែកថានែជីងចក់                       ខ្លួនតូចច្រម៉ក់មិនមាំមួន

ទុកមូសឱ្យអញសក្តិសមសួន                      ព្រោះអញមានខ្លួនធំហើយមាំ ។

៣-ជីងចក់ស្រែកថានែតុកកែ                      មាឌអញធំដែរចូរឯងចាំ

ឯងដណ្តើមអញរួចហើយខាំ                       មូសតូចចិត្តធំរត់គេចបាត់។

៤-តុកកែស្រែកបូលទាំងក្រៀមក្រោះ     ដោយសារជម្លោះនាំបង់ខាត

ថាយើងទាំងពីរមិនឆ្លៀវឆ្លាត               លាភយើងក៏បាត់ដោយខ្វះសាមគ្គី ។

៥-សាមគ្គីនាំមកនូវសុខជា                         មូលមិត្តមូលគ្នាមិនមានពីរ

រស់នៅបានសុខគ្រប់នាទី                  យើងត្រូវសំភីថែរក្សា ៕

(និពន្ធដោយ យួន បូរ៉េត )